Wanneer de Fiat Barchetta gekocht is moet ik nog uitzoeken

Hij was van 24 -07-1998 en de volgende eigenaar kocht hem

van ons op 14-01-2005.


Compleet met hardtop kochten we deze in Rotterdam, dit

keer geen import. Wel in Duitsland wezen kijken maar

konden daar niet iets moois vinden en deze stond al geruime

tijd bij de autohandelaar, dezelfde waar ik ook de 2 MX5

gekocht had gekocht www.automobielbedrijfgoedhart.nl


De auto was echt tip top onderhouden en zag er als nieuw uit

De prijs was ook aantrekkelijk en de kleur vond ik echt bij de

auto passen.

Voor de rest had ik niet echt veel met een Fiat Barchetta

Maar toch weer leuke ritten mee gemaakt en werd echt als 2e

auto gebruikt


Verkopen duurde wel even, de vorige auto’s waren altijd

vlot weg, maar er is maar 1 koper nodig en die kwam op tijd

opdagen, iets later dan gepland,hij stond inmiddels onder de

auto pijama en de SLK was al in gebruik. Fotogeniek

was hij wel.

FIAT BARCHETTA

Back to TOP FIAT

Signalement

Merk

Fiat

Model

Barchetta

Carrosserie

2-deurs, cabriolet

Transmissie

5 versnellingen handgeschakeld

Testjaar

1998

Nieuwprijs

€ 27.875

introductie: mei 1995

einde: juni 2003

30 maart 2000

De koper van een roadster kan tegenwoordig kiezen uit heel wat modellen. In deze test de Fiat barchetta. Die auto is nog steeds zoals ’ie vier jaar geleden op de markt kwam. Reden genoeg voor een hernieuwde beoordeling.

Fiat kent voor de barchetta maar één uitvoering met een lekker snerpende 1,8-liter zestienklepper. Deze motor maakt de roadster pittig. Met name in het veelgebruikte toerental tussen de 2000 en 3000 toeren is de barchetta goed bij de les. Door de variabele timing van de nokkenas, die de barchetta-motor ook onderin een flinke trekkracht geeft, kun je de pook onberoerd laten als je even hebt moeten afremmen en dan weer wilt versnellen. Die puf onderin zie je ook weer terug bij de tussensprintjes. Gezien het prestatieniveau valt het verbruik niet tegen: 1:10,3.

Op de barchetta laat Fiat zien dat je met moderne verlichtingstechnieken "spannende" koplampen kunt maken. En kijk eens naar de absolute schoonheid van die sierlijke verchroomde deurklinkjes. Ja, de vormen van de barchetta spreken ons nog steeds aan. Ze zijn origineel en het totaalbeeld is harmonieus.

In zo"n sportieve tweezitter moet je geen zee van ruimte verwachten. Het gaat er eerder knus aan toe, zeker als de kap gesloten is. Dan moet je niet langer zijn dan ongeveer 1,85 meter om nog echt lekker te kunnen zitten. De volwassen stoelen geven een goede zijdelingse steun.

Kleurig interieur

Fiat laat ook aan de binnenkant zien hoe je een auto echt leuk maakt. Door de gekleurde panelen op dashboard en portieren loopt de buitenkleur naadloos over naar het interieur. Een prachtig detail zoals alleen de Italiaanse designmeesters dat verzinnen. Maar ook de rest van het dashboard laat zien hoe modern en klassiek harmonieus in elkaar kunnen overvloeien. Een schoonheidsfoutje: de nogal laag geplaatste binnenspiegel. Bergruimte heeft de barchetta niet veel, zeker niet als je hem bestelt met een tweede airbag op de plaats van het dashboardkastje. We missen ook een armsteun voor de bestuurder; die wordt zo wel gedwongen tot een actieve rijstijl met twee handen aan het stuur. Een pluspuntje is de hoogteverstelling van het stuur.



Over ruimte gesproken, van de bagageruimte moet je je niet te veel voorstellen. Maar uitgebreid shoppen is mogelijk; zelfs een bierkratje past in de kofffer. Wel oppassen met het achterklepje dat nog steeds deukgevoelig is.

Geheel in overeenstemming met het sportieve karakter is het cabriodak vrij simpel geconstrueerd. In gesloten toestand moet je ook bedacht zijn op de behoorlijke dode hoeken. Des te merkwaardiger dat de tegenwoordig veel gebruikte dodehoekspiegel schittert door afwezigheid.

Strakke kap

Het openen en sluiten van het dak is een ietwat bewerkelijke procedure, die wel tot een mooi strak resultaat leidt, zonder geklungel met een kaphoes. Voor de winterperiode is een (zwarte) hardtop leverbaar voor zo"n f 3.600.

Met zo"n leuke roadster wil je natuurlijk rijden, veel rijden. Daar heeft de barchetta geen enkel bezwaar tegen. Hij laat zich graag verleiden tot een avontuurlijke rijstijl. Dan merk je ook direct dat de Fiat zijn peekaas via de voorwielen op de weg brengt. Toch is bij de barchetta de achterkant relatief makkelijk aan het waaieren te krijgen, zij het met een wat afwijkende bochtentechniek. Hard de bocht in met het gas erop levert hooguit wat onderstuur op. Stoeien doe je door veel te hard de bocht in te sturen en halverwege de curve het gas helemaal los te laten. Komt die achterkant leuk naar buiten schuiven en moet er echt tegengestuurd worden. Even wennen, die techniek, maar heel amusant.

In verhouding tot bijvoorbeeld een Mazda MX-5 heeft een barchetta een vleugje meer comfort aan boord. Op de lange duur is dat prettiger, maar het maakt hem als rijmachine iets minder begerenswaardig. Het spreekt overigens voor zich dat dit geen muisstille auto is. Ook niet met de kap op, maar dat is de keerzijde van open rijden. Veel items kosten extra, maar een naadloos in het dashboardontwerp opgenomen radio/cassettespeler is standaard, evenals mistlampen en hoogteverstelling voor het stuur. ABS is een dure optie: circa 3 mille. De barchetta is duidelijk een geslaagde roadster. Was het niet heel mooi weer voor "n proefritje?